۳ - انقلاب اسلامی ایران                 یکشنبه   ۸ جولای  ۲۰۰۷

اغلب تئوری پردازان و روشنفکران ایرانی و خارجی در عالم سیاست ، قبل از انقلاب ، در حرف و عمل به دنبال آینده ای بودند که در عمل معلوم شد سرابی بیش نبوده . ناکام شدگان داخلی که به جای خود ، حتی جناح پیروز هواخواهان اسلام بنیادگرا هم تصور چنین پیروزی سریع و بادوام را نداشتند . مراجعه کنید به سخنان مقامات درجه اول جمهوری اسلامی که بارها بر این ناباوری تأکید داشته و از این رو وقوع انقلاب اسلامی را به امداد های الهی نسبت دادند . آمریکا و اروپا والبته اعراب هم که دیگر دل خوشی از نظام سابق ایران نداشتند و خواهان تغییربودند ، فکر میکردند یک حکومت لیبرال یا دینی دست آموز روی کار خواهد آمد که به مقام شامخ غرب در ایران خللی وارد نخواهد کرد . در عمل وضعیت آنها شده مثال چاه کن هائی که در چاه می افتند .

۴ - تصرف عراق

اشغال عراق به عنوان یک استان یاغی توسط حکومت گمنام جهانی و بااستفاده یا سوءاستفاده از ارتش آمریکا و به دنبال مطالعات گسترده کارشناسی و طرح های چنین وچنان ، صورت گرفت . پیش بینی و ارزیابی ها این بود که با استقبال مردم به سرعت یک الگوی تمام عیاردموکراسی سبک غربی را شکل خواهند داد و جذبه آن به سایر کشورهای منطقه سرایت کرده و خاور میانه بزرگ و دموکرات پدید خواهد آمد .  تا کنون چه فکر میکردند و چه شد ؟

۵ -  یک نمونه زنده :   آینده ایران

در این رابطه سه دیدگاه عمده در داخل کشور و خارج ، در بین روشنفکران و بزرگان علم و سیاست در همه جا به چشم میخورد .

۱ - نظام کنونی اصول گرای اسلامی میماند و گسترش هم مییابد

۲ - نظام موجود با انجام  نوعی اصلاحات میماند .

۳ - میرود و جای آنرا نظامی به سبک غرب میگیرد .

با وجود تنوع بیان و سلیقه های بی پایان رسانه ها و گروههای سیاسی ایرانی و خارجی که دارای نقاط اشتراک و نفاق هردم متغیر هستند ، جوهر اندیشه و عمل آنها در همان سه الگوی فوق خلاصه میشود .

قاعدتأ و بنابه چند نمونه تحولات تاریخی مطرح شده ، هیچ یک از الگوهای کاملأ رایج کنونی عملی نخواهد شد .

۶ -  نمونه زنده دیگر : آینده جوامع مدرن

اکثریت قریب به اتفاق روشنفکران و سیاست مداران و سیاست پیشگان از خارجی گرفته تا داخلی و با همه تنوعی که دارند یک حرف را میزنند :

دموکراسی غربی یا جهان متمدن و آزاد بهترین است .  یعنی مدرن است ، طرفدار حقوق بشر است ، بر ستون های استوار علم ، تکنولوژی ، ثروت ، انسانهای کارآمد و نخبه ، سیستمهای پیشرفته سیاسی ، نظامی  و حقوقی و در یک کلام متکی به بهترین در همه چیز است و بنابر این نه تنها جای صحبتی از خلل وارد شدن به آن نیست بلکه به سایر نقاط جهان گسترش هم خواهد یافت .

به تصور من این نظام  در واقع یک حکومت یا امپراطوری جهانی با همه ابزارهای لازمه است که خدماتی بزرگ و البته صدماتی جانکاه  به جهان و جهانیان عرضه کرده است .  به هر دلیل یا عذری   ، سیستم  موجود  که  بیماریها و دشمنان کشنده ای را در خود پرورانده است ، با شیوه کنونی قادر به ادامه حیات نخواهد بود .  یا به اصلاحات اساسی و باز سازی دردناکی  تن خواهد داد و یا از  تباهی و ویرانی آن گزیری نخواهد بود . مشاهده بفرمائید  لندن را ، که زمانی امن ترین پایتخت جهان بود ، با هفتادو پنج هزار دوربین که در هر صد متر سیصد عکس از هر عابری مخابره میکند !  تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل .

اگر فرصتی پیش آمد ادامه خواهد یافت .