ولي اين صادر كنندگان بخش مهمي از دلار حاصل از صادرات خود را در همان آمريكا و در قالب اوراق قرضه bond  به دولت آمريكا قرض دادند و يا در موسسات مالي و بانكها سرمايه گذاري كردند و اين داستان بيش از سي سال است كه ادامه دارد .

نتيجه اين شد كه كشورهاي ديگر و در رأس آنها چين ، ژاپن ، و عربستان داراي ذخيره عظيم چند ترليون دلاري ميباشند و آمريكا به اندازه مجموع آنها بدهكار .

اكنون چند سالي است كه اين طلبكاران دارند از خود بيتابي نشان ميدهند ،  به ويژه در هنگامه هائي مانند يكي دو ماه اخير كه دلار  دارد با شدت بيشتري نسبت به پولهاي عمده ديگر مانند يورو ، ين فر انك سوئيس و غيره سقوط ميكند .

بيخود نيست كه هر وقت دلار ضعيف ميشود ديگران دلواپس تر ميشوند تا خود آمريكا . 

پرسشي  مطرح ميشود كه اصل اين طلبها و يا ارزش آن چه ميشود .

به لحاظ فرمولهاي اقتصادي رسمي و دانشگاهي ،  آمريكا سرانجام بايد اين پولها را پس بدهد .

سؤال اينست از كجا ؟ با كدام پس انداز داخلي يا ذخيره  ارز خارجي ؟

آشکار است که در بساط دولت و ملت آمریکا پولی که بتواند جواب آن بدهی ها را بدهد موجود نیست .

میماند که دارنگان دلار آنرا بفروشند و به پولها  عمده دیگر و طلا و غیره تبدیل کنند .

گويا با تبديل در صد بسيار ناچيزي از دلار  ، قيمت آن به شدتي كه ميتوان در نمودار  شاخص دلار ديد كاهش يافته . اگر بخواهند نيم يا بيشتر آنرا بفروشند كه ديگر پولي دستشان را نخواهد گرفت . خريد دلار قوي و فروش در نهايت ضعف يعني به باد فنا رفتن پس اندازها .

امكان ديگر اين است سر نوشت پيمان برتون وودز   bretton woods    به نوعي تكرار شود .

طبق آن پيمان در سال ۱۹۴۴  در قبال پذيرش دلار به عنوان پول اصلي جهان آمريكا متعهد شد هر موقع كشورهاي دارنده دلار آنرا به بانكهاي آمريكا پس بدهند  ميتوانند طلا پس بگيرند . يعني اين دلار كاغذي كه امروزه در همه جا هست در ابتدا سند دريافت مقدار معيني طلا بود . به همراه جنگ ويتنام و ضعف اقتصادي و بي پولي دولت آمريكا مردم و دولت هاي جهان نگران شده و شروع كردند به پس دادن دلارها و گرفتن طلا و آمریكا ديد اگر جلو اين قضيه را نگيرد كار به جاهاي باريك ميكشد و همه طلای خود را از دست میدهد بنابر این ناگهان و يكطرفه در سال  ۱۹۷۱  با اعلام ريچارد نيكسون  رئيس جمهور وقت آمريكا پيمان  بيمان برتون وودز باطل شد ، يعني ديگر طلا نمي دهد و پشتوانه طلا رسمأ و عملأ ملغا شد .  اعتراض ها و داد و بیدادها  شد ،  گفتند تعهد کردی و پیمان بستیم  ، اثر نکرد زیرا زندگی واقعی از قوانین واقعی خودش پیروی میکند نه از قوانین و تبصره های روی کاغذ .  در آن موقع قیمت طلا  هر اونس حدود  ۳۵ دلار بود .  به ناچار دلار هاي كاغذي در دست مردم و دولتها ماند و دست به دست شد .  ده سال بعد در ۱۹۸۰ طلا به هر اونس  ۸۵۰ دلار رسيد .  حساب كنيد دارندگان دلار كاغذي چقدر ضرر واقعي كردند .

امکانی که آنر محتمل تر میدانم این است که روزی که شاید خیلی هم دور نباشد نه فقط بقیه بانکهای بزرگ آمریکائی بلکه دولت و خزانه داری آمریکا هم ورشکست شوند و اصل وفرع طلب خارجیها هم پایمال شود .

به هر صورت وقتی کوچکترها به بزرگتر و به اصطلاح گردن کلفت تر تحت عنوان رسمی قرض ،  پول میدهند و پروارش میکنند و امنیت خودشان را به او میسپرند و او هم در هر جا که دعوا باشد باتمام قوا حاضر میشود و  جانفشانی میکند ، بايد انتظار داشته باشند كه  يك روزي به تنگ آيد و بگويد از پول خبري نيست   و اين با آن در .  شما از برکت کمکهای  من بعد از جنگ دوم و  سپس حفظ امنیت دنیا آباد شدید  و هزینه اش را هم دادید و خواهید داد و حسابمان پاک  میشود .  شما و به ویژه ارباب همه انگلیس  ، آمریکا راعلی رغم  میل باطنی مردمش  در هر گوشه دنیا به جنگ کشاندید وموجب بدنامی این کشور و سوء استفاده خودتان  شدید  و تازه طلبکار هم هستید !  به ویژه شرکاء وبهتر است بگویم رقبای اروپائی آمریکا از این کشور سوء استفاده دوبله کردند . هم این کشور را همه جا به نفع خود  سپربلا کردند و هم آنرا راغول امپریالیسم و تجاورکار و ضد حقوق بشر معرفی کردند .  به همین سبب تعجب آور نیست که که در همه جا و به ویژه نزد کشورهای موسوم به جهان سوم و گروه ها و سازمانهای ظاهرأ چپ و یا مذهبی که عنوان مبارز را بر خود نهاده اند همواره صحبت از امپریالیسم میشود و آن هم فقط امپریالیسم آمریکا . اسمی از انگلستان ، اروپا و روسیه برده نمیشود . این برنامه ها اتفاقی نیست و در ریز ودرشت جماعت های اسمأ مردمی و مبارز به خوبی و استادانه جا داده شده . هشدار دهنده اینکه هنوز هم در تدارک اجرای  نقشه های هولناک تری برای در گیر کردن بیشتر آمریکا به ویژه در خاور میانه و وارد کردن ضایعاتی بزرگ بر این کشور هستند . اینها در تئوری های اقتصادی و سیاسی و دروس رسمی جائي ندارد  ولی در در عمل که برمبنای قدرت و تدبیر شکل میگیرد در همه جا مشاهده میشود .

حال و آینده دلار

سوای نگرانیهای صاحبان ذخیره دلار و احتمالاتی که مطرح شد آنچه در پیش روقرار دارد  دارای اهمیت و واقع بینی بیشتری میباشد .  در حال و هوای کنونی دلار شده همان مثل : چوب دو سر طلا . در اين روزها هيچكس آنرا دوست ندارد . عناوين پر خواننده ترين روزنامه ها و سايت ها پر است از سوگواريها در باره دلار . به عنوان نمونه سايت پر بيننده   DrudgeReport.com   تيتر زده  Kiss the Dollar Goodbye  .  و عنوان هائی مانند  : ALERT: Dollar Crash Looms! Your Last Chance to Evacuate the Greenback Before the Stampede Begins  .   تقریبأ همه دارند برايش فاتحه ميخوانند . اغلب ميگويند اقتصاد آمريكا كه ضعيف ميشود دلار هم همان حال را پيدا ميكند . اين نظر ممكن است با عقل جور در بيايد ولي واقعيت چنين چيزي را به مثابه قاعده  تأييد نميكند   . فقط به همين مقطع حدود ۷ ما اشاره ميكنم كه اقتصاد آمريكا و بقيه جهان هم مطابق اكثر آمارهاي اقتصادي و هم تأييد آن با افزايش نسبتأ قابل توجه قيمت شاخصهاي عمده سهام آمريگا و اروپا و آسیا ، در حال بهبود  یا شفای موقتی است و در همين مدت دلار آمريكا به شدت سقوط كرده  كه  نگراني هاي ياد شده را موجب  شده . اگر اين واقعيت دارد كه دارد برعكس آن هم  باز نه به عنوان قانون دور  از انتظار من نيست .

به نظر من  مجددأ  به مرحله اي كه اقتصاد و بازار و بانكهاي آمريكا و بقيه جهان  ،  هم از جنبه عملکرد و هم قیمت  ، به سراشيبي  سقوط بيفتند بسيار نزديك شده ايم . اگر در عمل چنين شود كه خلاف انتظار اغلب مردم و تحليل گران  پیرو آنها ميباشد نه فقط دلار  به لحاظ قدرت واقعي خريد و نه به لحاظ نرخ مبادله آن با ديگر پولهاي عمده جهان  كه هم اكنون ۵۰/۷۵  ميباشد ، ضعيف تر  نخواهد شد كه هيچ ، بلكه بسيار قويتر هم خواهد شد .  قيمت دلار را نه بانكهاي مركزي  ، نه دولت آمريكا و يا دولتهاي ديگر و نه مردم دنيا هم كه جمع شوند ، نميتوانند بالا يا پائين ببرند . موتور راننده قيمت دلار و هر كالاي ريز و درشت ديگر عواملي سواي امید ها  و نگرانی ها و خبرهای خوب و بد ميباشد كه در برخي نوشته هاي قبلي اين وبلاگ کمابیش مورد توجه قرار گرفته .